Τι σχέση έχουν οι Νεάντερνταλ, ο Ρεμπό και ο Warren Buffett?

Σερφάριζα (άκου έκφραση! “σερφάριζα”) κι εγώ, που λες,  στο διαδίκτυο και χάζευα διάφορες ειδήσεις..ξέρεις; άχρηστες πληροφορίες της ημέρας και βλέπω αυτό.

Οι Νεάτερνταλ και οι κανιβαλιστικές του συνήθειες. Και 1 λεπτό μετά στο πλάι της ιστοσελίδας βλέπω αυτή την είδηση για τον Ρεμπό, (σε κορόιδεψα δεν εννοούσα τον Αρθούρο Ρεμπό). Είδες αυτή η ρημάδα η εποχή της πληροφορίας πως τα ανακατεύει όλα..έχει ξεπεράσει τις φαντασιώσεις κάθε σουρεαλιστή.

Με αυτά αφορμή άρχισε να γεμίζει το κεφάλι μου με τα διάφορα φροϋδικά που λέει πως η απαγόρευση του κανιβαλισμού είναι από τις 3 βασικές απαγορεύσεις του πολιτισμού. “Αν ισχύει ότι τα 2χρονα αγοράκια θέλουν να σκοτώσουν τον πατέρα τους, να γαμηθούν με τη μάνα τους και να φάνε την ερωμένη τους τότε μάλλον μ’ αρέσει ο πολιτισμός”, σκέφτηκα. 

Ο κανιβαλισμός εμφανίζεται σε πολλές πρωτόγονες κοινωνίες όπως λένε οι ειδικοί αλλά ακόμα και σε κάποιες που ζούνε σήμερα αλλά με έναν πρωτόγονο τρόπο ζωής. Αυτή η θεώρηση που προσπαθεί να ταυτίσει έναν τρόπο ζωής μέσα στη φύση και χωρίς πολλά τεχνικά μέσα και σύγχρονες μορφές γραφειοκρατικής οργάνωσης με τον κανιβαλισμό, τη βαρβαρότητα και όλα τα κακά πράγματα είναι προφανώς απολύτως λάθος μιας και τα παραδείγματα πρωτόγονων μορφών οργάνωσης που ζούνε καλύτερα και από τους δυτικούς πολιτισμένους δεν είναι και λίγα. Αλλά δεν είναι αυτό το θέμα μου.

Ο κανιβαλισμός εμφανίζεται και στο πολιτισμό των Αζτέκων ο οποίος δεν χαρακτηρίζεται από πρωτογονισμό αλλά από αυστηρή οργάνωση – είναι μια ισχυρή αυτοκρατορία – και ανάπτυξη σε διάφορα πεδία όπως μαθηματικά και τέτοια που αρέσουν στο δυτικό άνθρωπο. Εμφανίζεται και στα εκατοντάδες περιστατικά που ακούμε αρκετά συχνά. Αμερική, Ρωσία, Γαλλία, Καναδάς, Γερμανία κτλ κτλ.

Θυμήθηκα, λοιπόν, την περίπτωση ενός Ιάπωνα που είχε φάει μια Ολλανδέζα που του άρεσε (σεξουαλικά) κατά τη διάρκεια των σπουδών του στη συγκριτική λογοτεχνία στο πανεπιστήμιο της Σορβόννης των Παρισίων παρακαλώ. Η συνέντευξή του για όποιον αντέχει εδώ. 

 (δε θα ασχοληθώ καθόλου με το πώς τον αντιμετώπισαν στην ιαπωνική κοινωνία μιας και το ζήτημα αυτής της κοινωνίας είναι από μόνο του τεράστιο)

Το συμπέρασμα από τη περίπτωσή του θα μπορούσε να είναι “Μαλακιστείτε ελεύθερα”!

Έχουμε, λοιπόν, τον κανιβαλισμό που εμφανίζεται ως σεξουαλική ηδονή, ως κάποιου είδους ένωση με τον άλλον. Κάπου διάβαζα για μια φυλή (δε θυμάμαι τώρα) ότι έπρεπε να σκοτώσουν και να φάνε το μυαλό κάποιου εχθρού από άλλη φυλή για να ενωθούν μαζί του και να πάρουν το πνεύμα του. Μοιάζει, λοιπόν, ο κανιβαλισμός να είναι ενός είδους παρόρμησης για μια ένωση. Σαν το αποκορύφωμα της σεξουαλικής πρακτικής. (σκέψου γιατί να θέλεις να δαγκώσεις τον σεξουαλικό σου σύντροφο όταν είσαι καυλωμένη;) Οι διάφορες θεολογικές εκφάνσεις του ως υποχρέωση απέναντι στους θεούς θα μπορούσε να ενισχύσει κάτι τέτοιο.

Αν ο κανιβαλισμός είναι μια τέτοιου είδους αρχική φροϋδική ενόρμηση του ανθρώπου που ο πολιτισμός του απαγορεύει (με τη δημιουργία του Υπερεγώ και τα λοιπά) τότε τι σκατά γίνεται εδώ;

Σκέφτομαι το Χριστό και τη μεταλαβιά όπου λέει “να φάτε από το σώμα και το αίμα μου”, η οποία είναι μια πράξη ένωσης με το Χριστό (δε τα λέω εγώ αυτά, στα κατηχητικά τα έμαθα). Νάτη αυτή η ένωση μπροστά μου! Είναι μια ένωση που εκφράζεται με κανιβαλισμό. Άλλα η θρησκεία, όπως θα υποστήριζε και ο Φρόυντ ήταν και είναι από τους βασικούς μηχανισμούς που έθεσαν απαγορεύσεις σε αυτές τις αρχικές ενορμήσεις. Ακριβώς! Η μεταλαβιά ή Θεία Κοινωνία, υπό αυτή την οπτική, μπορεί να αναλυθεί ως εξής. Έρχομαι εγώ ο Χριστός, σε καλώ σε μια ένωση που είναι όπως εσύ ο άνθρωπος των ενορμήσεων την βιώνεις, ως μια κανιβαλιστική πράξη δηλαδή, αλλά ταυτόχρονα σου ανάγω αυτή την ένωση σε κάτι ιερό που μόνο με Εμένα οφείλεις να πραγματοποιείς. Προσπαθεί λοιπόν ο χριστιανισμός σε αυτό το σημείο να αποσπάσει τον κανιβαλισμό από την ανθρώπινη κοινωνία, ιεροποιώντας τον και τοποθετώντας τον στο θεϊκό επίπεδο. Δεν μπορεί πλέον να είναι ανθρώπινη πρακτική αλλά μόνο ως ένωση του ανθρώπου και του Θεού, μόνο ως κάτι που ο Θεάνθρωπος Χριστός μπορεί να πραγματοποιήσει.

 

Αντικαθίσταται εδώ ο παλιός κανιβαλισμός άλλων θρησκειών που απαιτούσαν από τους ανθρώπους να τρώνε άλλους ανθρώπους για χάριν των θεών, ως μια μορφή θυσίας και έρχεται ο καλός χριστιανικός θεός να πει “ρε παιδιά, εντάξει μη τρώγεστε και μεταξύ σας” και να μετατοπίσει τον κανιβαλισμό από πράξη μεταξύ ανθρώπων σε πράξη ανάμεσα στο θεό και το άνθρωπο, σε πράξη Ιερή και γι’ αυτό το λόγο απαγορευμένη στα ανθρώπινα πράγματα. 

Τι σχέση έχουν όλα αυτά με τον Buffett;

Ο Παντελίδης είναι χρυσαυγίτης!

(Ήθελα από παλιά να το γράψω αυτό αλλά τώρα νόμιζα ότι δεν είχε νόημα γιατί θα είχε εξαφανιστεί ο μαλάκας..αλλά έλα που οι ανταποκριτές μου στη καγκούρικη ελλάδα με ενημέρωσαν ότι πήγε κι έβγαλε καινούριο cd. Τα ήθελε ο κώλος του!)

Τι είναι αυτός ο Παντελίδης, λοιπόν; Καταρχάς, δούλευε στο Πολεμικό Ναυτικό. Έχει και παράσημα δηλαδή. «Στις Πανελλαδικές απέτυχε και ακολούθησε την ασφαλή και σίγουρη λύση του Πολεμικού Ναυτικού», ένας ακόμη τύπος που φοβάται το ρίσκο.  Παραιτήθηκε, λέει, για να γίνει τραγουδιστής και μετά από τις χυλόπιτες που έφαγε, ανέβασε βιντεάκια στο youtube (μπας και τα δει η πρώην και ψαρώσει) και νάτος!

Ο Παντελίδης αναδείχθηκε μέσω youtube –και αυτό δε σημαίνει ακριβώς με από τα κάτω διαδικασίες μιας και το youtube λειτουργεί με αλγόριθμους και διάφορα που ενισχύουν αυτό που ήδη κυριαρχεί, αλλά αυτό είναι άλλο θέμα. Σε μια εποχή, που η καγκουριά και γενικά αυτός ο άθλιος τύπος κοινωνικής συμπεριφοράς κυκλοφορεί ελεύθερος στη πατρίδα μας, δηλαδή ο σεξιστής, ρατσιστής, ακαλαίσθητος και αγενής καραγκιόζης και η χαζογκόμενα που την απασχολεί μόνο το Zara, οι φωτογραφίες που ανέβασε η τάδε στο facebook και η οποία παρακολουθεί φανατικά κάθε ηλιθιότητα που εμφανίζεται, σε μια εποχή, λοιπόν, που αυτός ο τύπος ανθρώπου την έβρισκε με Οικονομόπουλο, ένα αγοράκι με ξανθό μαλλάκι βαμμένο, γκει θα τον έλεγες (άμα ήσουνα μαλάκας ομοφοβικός, μη με παρεξηγήσεις γκέι αναγνώστη μου). Πώς γίνεται από το ένα πρότυπο να περάσαμε στο άλλο;


Ας το πιάσω από πιο παλιά.

ΔΕ ΘΕΛΟΥΜΕ WIFI !!

Ρωτάει, λοιπόν, ο Πρετεντέρης για τη δυσπιστία των νέων απέναντι στη πολιτική αλλά και στη δημοκρατία, “το οποίο είναι λάθος, αλλά συμβαίνει κι αυτό” και ο Σαμαράς παίρνει το ύφος “Κοίτα τώρα να δεις τι θα σου πω” λες και βλέπεις 10χρονα και ο αντωνάκης να ετοιμάζεται  να κατατροπώσει τον αντίπαλο με την αποστομωτική του απάντηση. Και το λέει.

Δες και σκέψου πως έχει στο μυαλό του ο Σαμαράς τη νεολαία. Είναι σα να είπε ότι “θα τους πάρω ένα παιχνίδι για να απασχολούνται και ξεμπερδέψαμε με τη δυσπιστία τους”. Βέβαια, εδώ δεν έχει και πολύ άδικο αν σκεφτείς ότι υπάρχει ΤΟΣΗ νεολαία που ακούει Παντελίδη.

Και βγήκαν όλοι την άλλη μέρα και κοροϊδεύανε. Κι όμως ο Αντωνάκης “το ‘χει ψάξει” το πράγμα κι ας κοροϊδεύεις όσο θέλεις εσύ. Ξέρει τι λέει. Κι εξηγούμαι.

Amsterdam, Οκτώβρης 2013

Ένας κύκνος στην red light district!

Κάποιοι κοιτούσαν με απορία κι αναρωτιόντουσαν 
πως βρέθηκε εδώ..
Για κάποιους ήταν απλά ένα ακόμη θέαμα για κατανάλωση.














Κι αυτός, εκεί. 

Η αξία της ανθρώπινης ζωής.

Παρακολουθώντας τις προσπάθειες του κράτους να εκσυγχρονιστεί παίζοντας ένα παιχνίδι μπροστά στα μάτια μας και μιας και θα μας τα πρήξουν τις επόμενες μέρες όλοι εκφράζοντας την οδύνη για τη δολοφονία των χρυσαυγιτών (βλ. φώτο. Μια φωτογραφία των νεκρών που δε θα κυκλοφορήσει τις επόμενες μέρες μιας και θα δείχνουν=κατασκευάζουν το "ανθρώπινό" τους πρόσωπο) είναι μια καλή αφορμή να πιάσουμε αυτό το θεματάκι. Η αυταξία της ανθρώπινης ζωής!

Ο Σύριζα λέει ότι “η αφαίρεση της ανθρώπινης ζωής συνιστά το ύψιστο έγκλημα” και φυσικά μάλλον οι περισσότεροι άνθρωποι εκτός από κάτι ναζί καθάρματα και άλλες κατηγορίες ρατσιστών συμφωνούν πως η ανθρώπινη ζωή έχει άξια έτσι από μόνη της.

Αυτή την ιδέα μπορεί να τη βρει κανείς σίγουρα από όσο υπάρχει Θεός. Από τον Θεό της Παλιάς Διαθήκης όπου ο Θεός-Τιμωρός δίνει στον άνθρωπο μια ιδιαίτερη θέση στον άνθρωπο σε σχέση με τα υπόλοιπα ζώα ως και την Κενή Διαθήκη όπου πλέον ο Θεός της Αγάπης αναγνωρίζει όλους τους ανθρώπους ως ίσους απέναντι του (αυτό το σημείο με την ισότητα στο χριστιανισμό μ’ αρέσει γιατί μπορείς να φτιάξεις έναν αντικαπιταλιστικό χριστιανισμό αλλά κρίμα που πέθανε ο Θεός). Υπάρχει γενικά η ιδέα ότι η ανθρώπινη ζωή έχει αξία από μόνη της και - επειδή στον ελεύθερο μου χρόνο διαβάζω και θεολογία - αυτό σχετίζεται με το γεγονός ότι αυτή η ζωή είναι δώρο του Θεού από τη μια, ενώ από την άλλη με το γεγονός ότι ο άνθρωπος είναι το πιο σημαντικό δημιούργημά Του απ’ όλα τα άλλα στο κόσμο όπως λέει και η Αγία Γραφή. Έτσι, λοιπόν, από θεολογικής απόψεως καλλιεργήθηκε η ιδέα από τους Πατέρες της Εκκλησίας (ήθελα να ‘ξερα Μανάδες δεν είχε αυτή η Εκκλησία; Αυτή η πατριαρχία ξεπετάγεται συνέχεια με ότι και να καταπιαστώ, εγώ φταίω;) καλλιεργήθηκε η ιδέα, λοιπόν, πως η αξία της ανθρώπινης ζωής είναι αξία αδιαμφισβήτητη.

Πέρα από το θεολογικό σκέλος όμως περνώντας σιγά σιγά στα νεότερα χρόνια, στα χρόνια του Ανθρωπισμού, μετά στην ανάπτυξη της επιστήμης και της κυριαρχίας της ως σύστημα γνωστικής ιδιοποίησης του κόσμου αναδύεται μια νέα έννοια που παίζει κυρίαρχο ρόλο. Η έννοια της Καθολικευσιμότητας. Ότι μπορούμε να μιλάμε καθολικά για τα πράγματα. Χωρίς αυτό επιστήμη δε γίνεται, ξεκάθαρα πράγματα! Τώρα εδώ δε χωράει να θίξω το προβληματικό αυτής της έννοιας, μιας και φιλοσοφικά είναι ανέκδοτο αλλά να πω ότι έπαιξε μεγάλο ρόλο καθ’ όλη τη διάρκεια των αποικιοκρατιών από τους πολιτισμένους της δύσης στους βάρβαρους λαούς του πλανήτη και χωρίς μια έννοια καθολικευσιμότητας δύσκολα θα έβγαινε το συμπέρασμα “είμαστε ανώτεροι από αυτούς”!

“Αυτό που κολλάει με το θέμα;” θα αναρωτιέσαι τώρα.

Η δουλειά είναι ντροπή!

Αμάν αυτή η κλάψα για την ανεργία. Εντάξει το καταλαβαίνω όταν έχεις στόματα να θρέψεις.. για να μη με παρεξηγήσεις, εννοώ αυτή την εμμονή της αριστεράς για το δικαίωμα στην εργασία. 

Από τα φοιτητικά χρόνια σε πρήζουν ότι θέλουνε πτυχία με αξία και αποκαλούνε την εργασία κοινωνικό αγαθό. Αγαθό; Ρε πάτε καλά; Αντί να χαίρεσαι όταν δεν έχεις το μαλάκα πάνω απ’ το κεφάλι σου, το κάθε κομπλεξικό αρχηγίσκο εσύ διαμαρτύρεσαι κιόλας; Μα θα μου πεις τώρα “ε, εντάξει balkan boy,καλά τα λες κάποιες φορές αλλά τώρα το γαμάς!”. Περίμενε λίγο όμως γιατί θα ξεχάσω κι αυτά που ξέρω.

Ο καπιταλισμός δεν είναι ένας άνθρωπος. Ο καπιταλισμός δεν είναι ούτε μια ομάδα πολύ πλούσιων ανθρώπων. Δεν είναι οι σιωνιστές, ούτε ο σαμαράς. Ο καπιταλισμός μπορεί να ειδωθεί και να υπάρξει μόνο ως σχέση. ΜΟΝΟ ως σχέση. Μια πολύπλοκη σχέση μεταξύ κεφαλαιοκρατών, προλετάριων, διευθυνόντων, κράτους κτλ κτλ.

Πολύ απλά! Το αφεντικό δεν είναι αφεντικό αν δεν έχει δούλο. Και ο δούλος δεν είναι δούλος χωρίς αφεντικό. Ο κεφαλαιοκράτης για να είναι κεφαλαιοκράτης χρειάζεται κεφάλαιο και εργατικά χέρια. Για την ακρίβεια αν έχει κεφάλαιο χωρίς εργατικά χέρια δεν είναι κεφαλαιοκράτης ενώ αντίθετα αν έχει εργατικά χέρια μπορεί ξέρω γω να σκεφτεί κάτι αρκετά έξυπνο να βγάζει λεφτά μόνο από εργατικά χέρια – να βάζει ανθρώπους να παριστάνουν τα καθίσματα και άλλοι άνθρωποι να πληρώνουν για να κάθονται πάνω τους! Χωρίς ανθρώπινη εργασία κέρδος δε βγαίνει δηλαδή, αν με πιάνεις. (δε θέλω να δίνω και ιδέες, ευτυχώς μόνο εσύ το διαβάζεις!)

«Αυτός ο κύριος είναι άξιος της τύχης του».

Ο Γιαννάκης, ο οικονομολόγος, ξεστόμισε την παραπάνω φράση στην εκπομπή του τενίστα και πέσανε να τον φάνε.

 Τι είπε δηλαδή ο άνθρωπος; “Αυτός ο κύριος είναι άξιος της τύχης του”. Πόσες φορές έχεις ακούσει τη φράση “ο καθένας είναι άξιος της μοίρας/τύχης του” και κούνησες συγκαταβατικά το κεφάλι, είπες διστακτικά “ναι, ναι” και δεν επιτέθηκες στο μπαμπά σου, τη φίλη σου ή το καθηγητή που το ξεστόμισε σε ανύποπτο χρόνο;

Πες μου πόσο σε τσίτωσε αυτή η αντίληψη τότε ή πόσο σε τσίτωσε όταν μετά τις πανελλήνιες εσύ πέρασες πολυτεχνείο και ο άλλος δεν έγραψε τίποτα και το σκέφτηκες ΕΣΥ γι’ αυτόν τον συμμαθητή σου που απέτυχε παταγωδώς να εισαχθεί στη τριτοβάθμια.

Ο Γιαννάκης είπε κάτι που πολλοί πιστεύουν απλά ποτέ δε θα τολμούσαν να πούνε για μια τόσο εξόφθαλμα θλιβερή ιστορία, της έκτρωσης που αποφάσισαν δύο άνθρωποι να κάνουν λόγω οικονομικών προβλημάτων. Για να το δούμε λίγο πιο καλά..

Άντερλεχτ - Ολυμπιακός 0 - 3

Στην αθλητική επικαιρότητα τώρα.
Νίκησε ο Ολυμπιακός την Άντερλεχτ λέει στις Βρυξέλλες, στη καρδιά της Ευρώπης, καθάρισε ο Μήτρογλου με 3 γκολάκια…είναι αυτή η ελληνική ψυχή που ήθελε να δείξει ποιοι πραγματικά είμαστε μέσα στο κάστρο της Ευρώπης..είναι αυτή η ελληνική ψυχή που πάντα νικάει σε ποδόσφαιρα, μπάσκετ, πόλο .. γενικά ότι έχει αέρα κοπανιστό και το σπρώχνεις τα πάμε καλά οι έλληνες. Σπρώξιμο κοπανιστού αέρα. Το ατού μας γενικά. Αλλά δε θέλω να θίξω αυτό το θέμα γιατί μέρες εθνικής ενότητας που ζούμε μη χαλάσω την ατμόσφαιρα.

Ανοίγω παρένθεση για να αναδείξω το χαρακτηριστικό πανηγυρισμό του Μήτρογλου που πυροβολεί και αφήνω σε σένα να κάνεις τη σύνδεση και με προηγούμενη ανάρτηση και με τα παρακάτω..μη τα λέω όλα εγώ, να σκεφτείς κι εσύ κάτι.. κλείνω παρένθεση.

Stockholm, Μάης 2013

άνθρωπος - κινητή διαφήμιση
απόσπαση υπεραξίας
απόσπαση κίνησης
απόσπαση ζωής

χαμογελαστοί περνούν μπροστά του οι πολιτισμένοι..

ΜΑΛΑΚΑΣ ΔΕ ΓΕΝΝΙΕΣΑΙ, ΓΙΝΕΣΑΙ.

Πάνε κάμποσα χρόνια που κι εγώ σαν παιδί άκουσα για τη Χρυσή Αυγή. Όταν το πρωτοέψαξα βρήκα τον αρχηγό τους τον Μιχαλολιάκο. Να είμαι ειλικρινής απογοητεύτηκα! Περίμενα κάτι πιο αξιόπιστο. Και πάντα το έψαχνα.. πως αυτός ο χοντρούλης έγινε νεοναζί, κάτι δε μου κολλούσε στη φάτσα του.

Μέχρι που τον είδα σε αυτή την εκπομπή του αδίστακτου δημοσιοκάφρου του μέγκα που έγινε πριν καμιά 15αριά χρόνια. Εκεί ξαφνικά είδα το φως το αληθινό.!

Κοίτα προσεκτικά τη φωτογραφία και προσπάθησε να ξεχάσεις ποιος είναι και τι έχει κάνει, βγάλε τις παρωπίδες. Και κοίταξέ τον λες και τον βλέπεις να κάθεται στη στάση λεωφορείου και περιμένει. Κοίταξε τον … για πες, τι βλέπεις;

Εγώ βλέπω τον κλασικό χοντρούλη του σχολείου που και λόγω της πιθηκίσιας μύτης του αλλά και λόγω μιας μειονεξίας που νιώθει, μπορεί να φταίει και το ύψος, το βάρος, το ότι δεν είναι τόσο cool όσο τα άλλα παιδιά, μια ατσουμπαλιά βρε παιδί μου, αυτό το παιδί στο σχολείο, λοιπόν, που όταν είναι μικρό το κοροϊδεύουν και το περιθωριοποιούν και καθώς μεγαλώνει και αποκτά και όγκο γίνεται επιθετικός και προσπαθεί να είναι στις πιο αντρίκες παρέες για να καλύψει αυτό το κενό. Έτσι είναι σε αυτή την εκπομπή, ο μπούλης που το παίζει τσαμπουκάς και στην άλλη που είναι φαντάρος είναι στο στάδιο της διαμόρφωσης του μαλάκα. Γενικά ο στρατός κάνει πολύ καλή δουλειά στο τομέα αυτό.

ΑΓΑΠΑΩ ΤΗ ΠΑΤΡΙΔΑ ΜΟΥ!

Οκ, είπαμε δεν είναι όλοι νεοναζί και εθνικιστές σ’ αυτή τη χώρα! Έτσι όσοι φοβούνται ότι θα στιγματιστούν για σιγοντάρισμα στους ανερχόμενους ουρακοτάγκους (ζητώ συγνώμη από τα συμπαθέστατα ζώα!) σπεύδουν να μιλήσουν με μια αγνή και αμόλυντη έκφραση: “Αγαπάω τη πατρίδα μου! Δεν είναι φασίστας όποιος αγαπάει τη πατρίδα του”. Απ’ όλα τα μήκη και τα πλάτη του πολιτικής και κοινωνικής γεωγραφίας θα ακούσεις αυτή την επιχειρηματολογία.

Βλέπεις κι έναν συναγωνισμό συνέχεια για το ποιος είναι περισσότερο πατριώτης απ’ τον άλλον, ποιος είναι ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΟΣ πατριώτης, έναν συναγωνισμό που συνήθως είναι ανάμεσα σε άντρες και δεν είναι τίποτα άλλο παρά μια παραλλαγή του μόνιμου συναγωνισμού μεταξύ των ανδρών του “ποιος την έχει μεγαλύτερη”, “ποιος είναι πιο άντρας”, βρε παιδί μου.

Και από κάτω εσύ να λες “ε, εντάξει άλλο η πατρίδα και άλλο ο εθνικισμός! Πρέπει να τα διαχωρίζουμε”.

Πάντα μου κάθεται κάτι στο στομάχι όταν ακούω αυτή την έκφραση κι έτσι αποφάσισα να το διερευνήσω. Πήγα στο γιατρό και του λέω “το και το”. Μου κάνει διάφορες εξετάσεις, κάτι ακτινογραφίες, κάτι ταχύτητες αιματολογικές, δε βρίσκει τίποτα και μου λέει “έχεις καμιά αλλεργία;”, το σκέφτομαι και του απαντάω “έχω μια αλλεργία στην αντρίλα, κάτι με πιάνει όταν βλέπω πολλές πούτσες μαζεμένες, μια αίσθηση φυγής, να φύγω να λουφάξω σε γυναικεία συντροφιά”. Α, μου λέει, μάλλον αυτό είναι το πρόβλημα.

Τέλος πάντων, εγώ δεν έμεινα εκεί και ήθελα μια πιο επιστημονική απάντηση.

Squirrels for a classless earth

Καλά νέα από τη μαμά της βιομηχανικής επανάστασης!
Ομάδες σκίουρων ύστερα από πυρετώδεις διαβουλεύσεις αποφάσισαν να αυτοοργανωθούν ενάντια στη καπιταλιστική βαρβαρότητα και την επίθεση που έχει ξεκινήσει το κεφάλαιο ενάντια στις οργανωμένες κοινότητες στη νήσο της μεγάλης βρετανίας εδώ και πέντε αιώνες.

Ήδη οι πρώτες ομάδες από το βόρειο τομέα Λονδίνου ξεκίνησαν τις απαλλοτριώσεις εμπορευμάτων από τα σπίτια των αδίστακτων καταναλωτών και τηλεορασάκιδων που δεν τους έχει απομείνει ίχνος συνείδησης ώστε μετά από τις απαλλοτριώσεις ζήτησαν από το τοπικό συμβούλιο να κόψει τα δέντρα!!

Η επαναστατική οργάνωση «Squirrels for a classless earth» ανέλαβε την ευθύνη ύστερα από τηλεφώνημα στο BBC Λονδίνου και προειδοποίησε για νέα χτυπήματα αυτή τη φορά πιο άγρια απαιτώντας να σταματήσει άμεσα η κλοπή της υπεραξίας από τους εργάτες και να περάσει άμεσα η διαχείριση των μέσων παραγωγής στο κίνημα των νεο-λουδιτών ώστε να τα “αναδιαμορφώσουν” αναλόγως για να εναρμονισθεί ο τρόπος παραγωγής με την γη και την συνολική ελευθερία.

Μάλιστα, έκλεισαν τη συνομιλία τους λέγοντας πως ο αγώνας τους μετά από αιώνες σιωπής μόλις τώρα ξεκίνησε και δε θα τα παρατήσουν ώσπου να καταστρέψουν και το τελευταίο i-phone!

Butterfly’s genocide

I imagined lying with you in some unknown forest, keeping you in my arms..
and a butterfly coming and singing in your ear.

A butterfly with all the colors of the nature in its wings.

Every color is every feeling I wanna offer you, every moment of our living eros.

I imagined a thousand of butterflies flying in our secret paths and showing us the right direction for our love and passion.

Canyou imagine our forest without butterflies, my lover?

Can you imagine our world without butterflies?

Can you imagine our love without butterflies?

Pesticides, fertilizers, industrial agriculture, mass production, consumption, capitalism.

There are some people who can.

Our eros passes over the dead body of capitalism, my lover.. 

Paris, Μάρτιος 2012.

Σε πάρκο-φυλακή ...επιμένοντας

Αναδημοσίευση