ΑΓΑΠΑΩ ΤΗ ΠΑΤΡΙΔΑ ΜΟΥ!

Οκ, είπαμε δεν είναι όλοι νεοναζί και εθνικιστές σ’ αυτή τη χώρα! Έτσι όσοι φοβούνται ότι θα στιγματιστούν για σιγοντάρισμα στους ανερχόμενους ουρακοτάγκους (ζητώ συγνώμη από τα συμπαθέστατα ζώα!) σπεύδουν να μιλήσουν με μια αγνή και αμόλυντη έκφραση: “Αγαπάω τη πατρίδα μου! Δεν είναι φασίστας όποιος αγαπάει τη πατρίδα του”. Απ’ όλα τα μήκη και τα πλάτη του πολιτικής και κοινωνικής γεωγραφίας θα ακούσεις αυτή την επιχειρηματολογία.

Βλέπεις κι έναν συναγωνισμό συνέχεια για το ποιος είναι περισσότερο πατριώτης απ’ τον άλλον, ποιος είναι ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΟΣ πατριώτης, έναν συναγωνισμό που συνήθως είναι ανάμεσα σε άντρες και δεν είναι τίποτα άλλο παρά μια παραλλαγή του μόνιμου συναγωνισμού μεταξύ των ανδρών του “ποιος την έχει μεγαλύτερη”, “ποιος είναι πιο άντρας”, βρε παιδί μου.

Και από κάτω εσύ να λες “ε, εντάξει άλλο η πατρίδα και άλλο ο εθνικισμός! Πρέπει να τα διαχωρίζουμε”.

Πάντα μου κάθεται κάτι στο στομάχι όταν ακούω αυτή την έκφραση κι έτσι αποφάσισα να το διερευνήσω. Πήγα στο γιατρό και του λέω “το και το”. Μου κάνει διάφορες εξετάσεις, κάτι ακτινογραφίες, κάτι ταχύτητες αιματολογικές, δε βρίσκει τίποτα και μου λέει “έχεις καμιά αλλεργία;”, το σκέφτομαι και του απαντάω “έχω μια αλλεργία στην αντρίλα, κάτι με πιάνει όταν βλέπω πολλές πούτσες μαζεμένες, μια αίσθηση φυγής, να φύγω να λουφάξω σε γυναικεία συντροφιά”. Α, μου λέει, μάλλον αυτό είναι το πρόβλημα.

Τέλος πάντων, εγώ δεν έμεινα εκεί και ήθελα μια πιο επιστημονική απάντηση.

Τι είναι αυτή η πατρίδα καταρχάς; Από τα φτωχά ελληνικά μου καταλαβαίνω ότι η πατρίδα προέρχεται από το ουσιαστικό “πατήρ” που είναι ο πατέρας (νάτος ο φαλλός – λέτε να χε δίκιο ο γιατρός;). Πατρίδα από το πατρίς, όπως και το ελπίδα από το ελπίς. Η πατρίς εννοείται συνήθως η γη του πατέρα, η γη των προγόνων δηλαδή, η γη από την οποία κατάγεσαι.

Να καταγγείλω σε πρώτη φάση – ως γνήσιος φεμινιστής – τη πατριαρχική συγκείμενη που για μια ακόμη φορά υποστηρίζει τον άντρα. Γιατί να μιλάμε για τη γη του πατέρα και όχι της μητέρας. Μητρίδα από το μητρίς. Δηλαδή, αμά η μάνα σου είναι από το τη βραζιλία και ο πατέρας σου από ελλάδα, εσύ έχεις πατρίδα την ελλάδα; Δε το κατάλαβα αυτό.

Anyway, ας πούμε ότι καταλάβαμε τι είναι η πατρίδα; Απλό και κατανοητό.

Αυτό το “αγαπάω” τι ρόλο παίζει;

Όταν λες ότι αγαπάς τη πατρίδα σου εννοείς μήπως ότι αγαπάς τα οικόπεδα του πατέρα σου;

Αγαπάς μια γεωγραφική έκταση που ορίζεται από κάτι γραμμούλες που έχει ο χάρτης που τα λένε σύνορα; Πριν προλάβεις να πεις όχι, αυτό που μόλις περιέγραψα λέγεται με μια λέξη ΧΩΡΑ!

Αγαπάς τη χώρα σου, λοιπόν. Αλλά δεν είναι μόνο η συγκεκριμένη έκταση είναι και γενικά η κουλτούρα και διάφορα άλλα τέτοια πράγματα των προγόνων, θα μου πεις. Σωστά!

Κάποιες διευκρινιστικές ερωτήσεις εδώ: για παράδειγμα το 1911 αγαπούσες το χώρο και τη κουλτούρα πάνω σε αυτόν μέχρι τη Λάρισα αλλά μόλις κατέλαβε το περήφανο ελληνικό στράτευμα τη Θεσσαλονίκη, ξεκίνησες να αγαπάς και τη Θεσσαλονίκη; Επίσης, αυτή η αγάπη προς το παρελθόν σημαίνει ότι αγαπάς και το προσπάππου σου που σκότωσε τη κόρη του με τσεκούρι επειδή έμεινε έγκυος χωρίς να έχει παντρευτεί (αληθινή ιστορία του 20ου αιώνα σε χωριό – δεν κάνω πλάκα); Αγαπάς για παράδειγμα και τα πατροπαράδοτα έθιμα του γάμου, του “κρύβουμε τα παιδιά, αν έχουν κανένα πρόβλημα, για όλη τους τη ζωή μέσα στο σπίτι” (άπειρα παραδείγματα τέτοια); Και επιτέλους από πότε αγαπάς αυτό το τόπο και τα έθιμά του; Από την ίδρυση του ελληνικού κράτους (και ποια ακριβώς εκδοχή του – 1830; 1882; 1912; 1947;) ή και την εποχή που ήταν μέρος της Αυτοκρατορίας με πρωτεύουσα τη Ρωμανία (ή όπως το λέμε εμείς Βυζάντιο).

Μετά από τις ασήμαντες αυτές ερωτήσεις ας περάσω και στο ψητό.

Όταν εγώ αγαπάω κάποια σημαίνει πως έχω αισθήματα γι’ αυτήν, τη νοιάζομαι, έχω μοιραστεί στιγμές, χάδια και τα λοιπά είναι ένα αίσθημα με άμεσο και συγκεκριμένο αποδέκτη, το φίλο μου, τη γάτα μου.. απευθύνεται δηλαδή σε πρόσωπο. Αγαπάω το Γιώργο, τη μάνα μου, το δεντράκι που το ποτίζω να μεγαλώσει.. τέτοια πράγματα.

ΤΙ ΔΙΑΟΛΟ ΣΗΜΑΙΝΕΙ Η ΕΚΦΡΑΣΗ “αγαπάω τη πατρίδα μου”!

Πως γίνεται να αγαπάς κάτι αφηρημένο, κάτι που δεν έχεις αισθανθεί μαζί του. Τώρα αγαπάς το Σουφλί Έβρου αλλά δεν αγαπάς το απέναντι χωριό που ανήκει σε άλλη πατρίδα; Αγαπάς γενικά αυτό που έχει παρέλθει και ήταν του μπαμπά σου; Τι είδους αγάπη είναι αυτή προς κάτι που αλλάζει ανάλογα με τα κέφια των κρατών για το πότε θα κάνουνε πόλεμο; Αγαπάς το πολιτισμό των προγόνων σου όχι επειδή αξιολογείς το πολιτισμό αλλά επειδή είναι των προγόνων σου. Ότι μαλακία έχουν κάνει αυτοί, δηλαδή, θα την κληρονομήσουμε και θα την αγαπήσουμε δηλαδή; Θα με τρελάνετε τελείως;

Μήπως κάπου έχεις ανάγκη να δώσεις την αγάπη σου και ψάχνεσαι; Μήπως από κάπου αποζητάς αγάπη και έτσι αισθάνεσαι ότι αγαπάς μια πατρίδα και σ’ αγαπάει κι εσένα αυτή η πατρίδα;