ΜΑΛΑΚΑΣ ΔΕ ΓΕΝΝΙΕΣΑΙ, ΓΙΝΕΣΑΙ.

Πάνε κάμποσα χρόνια που κι εγώ σαν παιδί άκουσα για τη Χρυσή Αυγή. Όταν το πρωτοέψαξα βρήκα τον αρχηγό τους τον Μιχαλολιάκο. Να είμαι ειλικρινής απογοητεύτηκα! Περίμενα κάτι πιο αξιόπιστο. Και πάντα το έψαχνα.. πως αυτός ο χοντρούλης έγινε νεοναζί, κάτι δε μου κολλούσε στη φάτσα του.

Μέχρι που τον είδα σε αυτή την εκπομπή του αδίστακτου δημοσιοκάφρου του μέγκα που έγινε πριν καμιά 15αριά χρόνια. Εκεί ξαφνικά είδα το φως το αληθινό.!

Κοίτα προσεκτικά τη φωτογραφία και προσπάθησε να ξεχάσεις ποιος είναι και τι έχει κάνει, βγάλε τις παρωπίδες. Και κοίταξέ τον λες και τον βλέπεις να κάθεται στη στάση λεωφορείου και περιμένει. Κοίταξε τον … για πες, τι βλέπεις;

Εγώ βλέπω τον κλασικό χοντρούλη του σχολείου που και λόγω της πιθηκίσιας μύτης του αλλά και λόγω μιας μειονεξίας που νιώθει, μπορεί να φταίει και το ύψος, το βάρος, το ότι δεν είναι τόσο cool όσο τα άλλα παιδιά, μια ατσουμπαλιά βρε παιδί μου, αυτό το παιδί στο σχολείο, λοιπόν, που όταν είναι μικρό το κοροϊδεύουν και το περιθωριοποιούν και καθώς μεγαλώνει και αποκτά και όγκο γίνεται επιθετικός και προσπαθεί να είναι στις πιο αντρίκες παρέες για να καλύψει αυτό το κενό. Έτσι είναι σε αυτή την εκπομπή, ο μπούλης που το παίζει τσαμπουκάς και στην άλλη που είναι φαντάρος είναι στο στάδιο της διαμόρφωσης του μαλάκα. Γενικά ο στρατός κάνει πολύ καλή δουλειά στο τομέα αυτό.



Και τις προάλλες, σε μια φώτο που κυκλοφόρησε πολύ από την σύλληψή του και την έξοδο του από τη ΓΑ.Δ.Α. (“ΓΑμάω+Δέρνω” Άντρας) είδα μπροστά στα μάτια μου ξανά εκείνο το παιδί. 

Που ζορίζεται επειδή τον εξαπάτησαν, που θέλει να κλάψει αλλά θέλει να δείξει ότι παραμένει άνδρας, που για μια ακόμη φορά τον κοροϊδεύουν ενώ αυτός έκανε τόσα χρόνια προσπάθεια να φανεί νταβραντισμένος άνδρας (σκότωνε μετανάστες, νταβατζιλίκια τι άλλο να κάνει κι αυτός;), εκείνος ο άνθρωπος που τελικά το αφεντικό του του φέρθηκε όπως εκείνα τα παιδιά στη πρώιμη σχολική εποχή.

“Για μια ακόμη φορά είμαι αυτός που τον εκμεταλλεύτηκαν, τον κορόιδεψαν, τον εξαπάτησαν” θα σκέφτεται κι ας έγινε ολόκληρος νεοναζί για να μην τολμάει να του πει κανείς κουβέντα. Έτσι είναι αυτοί οι τύποι, γλείφουν τα αφεντικά τους (όπως έκανε από την αρχή όταν έδωσε τους συναγωνιστές του στα τέλη του ’70) και το παίζουν άντρες στους καινούριους.


Συμπέρασμα: όταν δίνουμε την ευκαιρία σε όλα τα παιδιά να αυτο-ολοκληρώνονται και να μπορούν να υπάρχουν όπως είναι χωρίς να νιώθουν μειονεκτικά για τον εαυτό τους, δε γίνονται νεοναζί. 


 Και όπως είπαμε και για τον Μιχαλολιάκο ότι ο στρατός κάνει πολύ καλή δουλειά στη διαμόρφωση του ανθρωπολογικού τύπου του μαλάκα – με την στρατοκαυλέ έννοια, του κομπλεξικού, επιθετικού και χωρίς στοιχειώδη κριτική ικανότητα ανθρώπου – ας δούμε και δύο φωτογραφίες του άλλου παιδιού της νεοναζιστικής συμμορίας.

Από ένα άβγαλτο παιδί

ΨΥΧΑΚΙΑΣ ΤΣΟΓΛΑΝΟΣ ΝΕΟΝΑΖΙ

Συμπέρασμα 2; Μη πάτε στρατό!