«Αυτός ο κύριος είναι άξιος της τύχης του».

Ο Γιαννάκης, ο οικονομολόγος, ξεστόμισε την παραπάνω φράση στην εκπομπή του τενίστα και πέσανε να τον φάνε.

 Τι είπε δηλαδή ο άνθρωπος; “Αυτός ο κύριος είναι άξιος της τύχης του”. Πόσες φορές έχεις ακούσει τη φράση “ο καθένας είναι άξιος της μοίρας/τύχης του” και κούνησες συγκαταβατικά το κεφάλι, είπες διστακτικά “ναι, ναι” και δεν επιτέθηκες στο μπαμπά σου, τη φίλη σου ή το καθηγητή που το ξεστόμισε σε ανύποπτο χρόνο;

Πες μου πόσο σε τσίτωσε αυτή η αντίληψη τότε ή πόσο σε τσίτωσε όταν μετά τις πανελλήνιες εσύ πέρασες πολυτεχνείο και ο άλλος δεν έγραψε τίποτα και το σκέφτηκες ΕΣΥ γι’ αυτόν τον συμμαθητή σου που απέτυχε παταγωδώς να εισαχθεί στη τριτοβάθμια.

Ο Γιαννάκης είπε κάτι που πολλοί πιστεύουν απλά ποτέ δε θα τολμούσαν να πούνε για μια τόσο εξόφθαλμα θλιβερή ιστορία, της έκτρωσης που αποφάσισαν δύο άνθρωποι να κάνουν λόγω οικονομικών προβλημάτων. Για να το δούμε λίγο πιο καλά..

Όταν λες στον άλλον είναι άξιος της μοίρας του συνήθως εσύ τα έχεις πάει καλύτερα απ’ αυτόν και είναι απλά ένας τρόπος να εξυψώσεις το “εγώ” σου γιατί αισθάνεσαι κάπου μια μειονεξία. Αλλά πέρα από αυτή τη περίπτωση επειδή έχω ακούσει και το ανήκουστο: άνθρωπος να τα έχει χάσει όλα, να μην έχει μία και να πιστεύει ότι ο καθένας παίρνει αυτό που του αξίζει..μιλάμε για μαλάκα με περικεφαλαία δηλαδή, ας δούμε τι μας λέει αυτό το παραμύθι.

Μας λέει καταρχάς ότι ζούμε σε έναν κόσμο όπου ο καθένας έχει τις ευκαιρίες να πετύχει και να κάνει αυτό που θέλει (μπούρδα νούμερο 1).
Μας λέει ότι ο κόσμος γενικά κι αόριστα διακατέχεται από μια δικαιοσύνη, που δεν είναι η δικαιοσύνη των δικαστηρίων αλλά κάτι πιο αόριστο, μια φυσική δικαιοσύνη περίπου η οποία αποδίδει στον καθένα αυτό που δικαιούται τελικά (μπούρδα νούμερο 2).
Μας λέει πως το άτομο είναι υπεύθυνο για την πορεία του στη κοινωνία και την εξέλιξή του (μπούρδα νούμερο 3).
Αλλά αυτή η μπούρδα είναι κάτι παραπάνω από απλή μπούρδα.

Κάνει τα στραβά μάτια στο γεγονός ότι ο Γιώργος είχε άλλα 4 αδέρφια και στο σπίτι του ήταν όλα πουτάνα και δε μπορούσε να λύσει τις ασκήσεις της φυσικής και ποτέ δεν της κατάλαβε πραγματικά και ποτέ ακόμα δεν βρήκε νόημα στο να κάτσει να διαβάσει όλες τις ηλιθιότητες που μαθαίνουμε στο σχολείο την ώρα που ο πατέρας του του τα πρηζε κάθε μέρα και είχε άλλα χοντρά προβλήματα να τον απασχολούν, ενώ ο Γιαννάκης ο οικονομολόγος είχε όλο το χρόνο στη Φιλοθέη ώστε να φτάσει στην Οξφόρδη να κάνει τα μάστερ του, τα Phd του και τα fellow researcher και να επιστρέψει στη μαμά πατρίδα και να μας αλλάξει τα φώτα – μια χαρά δεν ήταν τα φώτα μας κύριε; Είπαμε εμείς ότι θέλουμε άλλα;

 Κάνει τα στραβά μάτια στο αδιαμφισβήτητο γεγονός ότι η κοινωνία υπάρχει πριν γεννηθεί ο Γιώργος και τον έχει βάλει σε μια θέση ήδη χωρίς αυτός να το επιλέξει. Απλά πράγματα!

Και αφού κάνει τα στραβά μάτια μας υπονοεί και μια φυσική δικαιοσύνη που αποδίδει στα άτομα αυτό που τους αξίζει..αρκεί η αγορά να είναι ελεύθερη, έτσι; Να μην ξεχνιόμαστε. Αυτές οι μπούρδες βρίσκονται και στο πυρήνα της φιλελεύθερης φιλοσοφίας. 

Αυτή η άποψη περί της αξίας του ατόμου και της φυσικής δικαιοσύνης που αποδίδει την αξία που αναλογεί στο καθένα είναι παραλλαγμένη αλλά κοινή και σε κάποια άλλα καλά παιδιά της ιστορίας. Φυσικός Νόμος, Φυσική Τάξη και ανάδειξη της Φυσικής Αριστοκρατίας μέσα από τη κοινωνία, η σημασία του ατόμου και της Φυλής που ανήκει – δηλαδή τι αίμα κυλάει στις φλέβες του –  είναι έννοιες αγαπημένες στους εθνικοσοσιαλιστές (ΧΑ, ΝΑΖΙ του Χίτλερ και άλλες ομάδες). Είναι το φυσικό δίκαιο που από μόνο του αν δεν παρέμβουν οι “κακοί” θα αναδείξει τους γνήσιους αριστοκράτες – τώρα βέβαια το γεγονός ότι για τους χρυσαβγίτες η φυσική αριστοκρατία είναι οι πιθηκάνθρωποι των ειδικών δυνάμεων δείχνει ότι κάπου μπάζει η θεωρία τους.


Και για να μη λέμε μόνο γι’ αυτούς ας πάμε και πιο πίσω σε αυτόν τον μέγα φιλόσοφο της ελληνικής αρχαιότητας που μίλησε για τους φιλοσόφους άρχοντες που θα δείξουν τα φώτα τους στις κατώτερες τάξεις που είναι από τη φύση τους κατώτερες και όχι λόγω ιστορικών συγκυριών. 


“Ο καθένας είναι άξιος της τύχης του” δεν είναι μια φράση που είπε ένας επιστημονικά καταρτισμένος κλέφτης αλλά μια φράση που δείχνει πολύ καθαρά τις κοινές προκείμενες διαφόρων ιδεολογιών που τελικά παρόλο που μοιάζουν μεταξύ τους αντιφατικές δεν αποσκοπούν παρά σε ένα πράγμα.. στο να βάλουν πάνω από το κεφάλι μας κάποιο αφεντικό να μας τα πρήζει.

Η άποψη ότι η κοινωνία είναι το αποτέλεσμα της δράσης των ατόμων (η κοινωνία ως άθροισμα ατόμων) τα οποία δρουν μάλιστα και ανταγωνιστικά μεταξύ τους και στο τέλος με κάποιον μαγικό τρόπο θα επιβιώσουν οι άξιοι, οι πιο ικανοί τη βρίσκουμε ακόμα και στη θεωρία της εξέλιξης του Καρόλου που μετέπειτα κάποιοι απατεώνες μετασχημάτισαν σε κοινωνικό δαρβινισμό. Κι ας είναι η απατεωνιά τόσο φανερή! Το μόνο που λένε όλες αυτές οι θεωρίες – όπως ωραία το διατυπώνει και ο Κορνήλιος (Καστοριάδης) – είναι πως αυτός που επιβίωσε είναι απλά ο πιο ικανός ως προς την επιβίωση και όχι ο πιο ικανός γενικά ή ο πιο άξιος, ο πιο γαμάτος. Το επιχείρημα είναι κυκλικό και έρχεται απλά να επικυρώσει αυτό που ήδη έχει γίνει εκ των υστέρων κιόλας. Δηλαδή, ούτε για τα προσχήματα λίγη σοβαρότητα!

Φιλελευθερισμός, εθνικοσοσιαλισμός, (κοινωνικός και μη) δαρβινισμός απλά επικυρώνουν την ήδη υπάρχουσα τάξη πραγμάτων, την ιεραρχία, τη πατριαρχία, την εξουσία.

Μιλάμε για μεγάλη απάτη που λες… σε κάθε εποχή, οι άρχοντες ναρκισσιστικά κοιτώντας στο καθρέφτη μονολογούν για την αξία τους και μετά μας παρουσιάζουν αυτό το μονόλογο σαν όραμα για το μέλλον της κοινωνίας (τους)..